Ślimaki na speedzie

Wstałam dziś później niż zazwyczaj, ponieważ wczoraj (dziś?) wróciliśmy od znajomych. Nawiasem mówiąc, bardzo lubię spotkania z nimi, ponieważ w przeciwieństwie do większości Polaków, z tą parą można bez obaw wymieniać poglądy, nie zgadzać się i dyskutować przez kilka godzin na jeden temat, by w końcu rozstać się z poczuciem mile spędzonego wieczoru.

Niewiele znam osób, z którymi spokojnie i bez obaw mogę się nie zgadzać. W rozmowie z którymi mogę zaprezentować moje odmienne zdanie i wymieniać argumenty. Polacy są fascynującym narodem ludzi rozmawiających na tematy drażliwe, a jednocześnie unikających polemiki. Nie ufają ludziom o odmiennych poglądach, gdyż to jakieś dziwne stwory są. O wiele lepiej, pewniej, bezpieczniej jest w trakcie rozmowy uprzejmie potakiwać. Tylko że taka rozmowa do niczego nie prowadzi i nic nowego nie wnosi. Nuda ten konformizm.

(na stronie) Kocie, mamunia pisze posta, nie przeszkadzaj.

Dziś sobota, ten dzień nie należy do ulubionych dni kota. W soboty co prawda mamunia i tatunio śpią dłużej, nie zrywają się jak dzicy o jakiejś pogańskiej porze, nie wyganiają koteła do piwnicy, ale za to w soboty po domu grasuje dzika, nieposkromiona bestia. Straszliwe monstrum, pomykające chyżo, tocząc się od jednego pokoju do drugiego i wydając z siebie przerażające odgłosy. W takich chwilach koteł, zauważywszy nadciągającą grozę, żwawo ewakuuje się na inne piętro.

Z upiornym odkurzaczem szalał dziś MDP, w ruch poszła również ścierka do kurzu i wszelkie akcesoria do mycia łazienek. Ja tymczasem dostałam nadzwyczajnego kopa adrenaliny. ponieważ zrobiłam pranie, obiad, wyszorowałam kuchnię, przeleciałam z mopem po wszystkich panelach i schodach, a do tego umyłam, momencik, niech policzę, 6 okien na parterze i 4 okna w piwnicy, darując sobie okno w zagraconym składziku (7 okien na piętrze umyłam wcześniej jednym rzutem we wtorek po pracy). Teraz zeszło ze mnie powietrze, klapnęłam w końcu na moim (Kocie, właśnie, MOIM) miejscu przed komputerem i palcem nie zamierzam już dziś kiwnąć.

Zabrawszy się rano do mycia pierwszego okna biegałam pomiędzy nim a kuchnią, doglądając pyrkającego leniwie rosołu, gdy naraz stanęłam, przyglądając się oknu w kuchni. Jakie to okno szare od brudu, pomyślałam, zakurzone straszliwie, zaraz trzeba będzie wskoczyć na blat kuchenny i modlić się w duchu, by aplikacja AccuWeather była tym razem bardziej accu i nie spadł żaden deszcz. Wróciwszy spokojnym krokiem do salonu zatrzymałam się. Ki diabeł, przecież przed chwilą umyłam połówkę okna!

To nie brud. Ulicą pełzł sobie leniwie wąż białego, gęstego dymu. Szybko wypatrzyłam jego stwórcę. Najwidoczniej sąsiad nieopodal przyłożył się gorliwie do porządków przedświątecznych, a ich efekt płonął właśnie w piecu, generując dym najpierw o mlecznej, później żółtej, a następnie czarnej barwie.

Klnąc pod nosem poleciałam zamknąć okna w domu.

To już drugi sąsiad, który regularnie pali w piecu teściową. Zastanawiam się, jak i gdzie można skutecznie zgłosić jego poczynania czy to raczej walka z wiatrakami?

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s